SANJAY CHAUHAN

થાય જો ઈચ્છા મને વરદાનની,

તો નહીં પૂજા કરું  ભગવાનની.

મોત આવે સત્યતા ખાતર કદી,

હું ફિકર કયાંથી કરું આ જાનની?

રાખવું ગમતું નથી ખિસ્સે કશું.

એક ભાષા આવડે છે દાનની.

માનવી છું થાય તે કરતો રહું,

હું કદી આશા ન રાખું મનની.

રોતડા વેડા નથી ગમતા મને.

જિંદગી જીવી રહ્યો સુલતાનની.

        -સંજય ચૌહાણ,

 (મારા ગઝલસંગ્રહ ‘કોઈ આવ્યું છે.’માંથી)  

કોઈ મયખાનું બતાવીને ગયા.

હાથમાં પ્યાલો થમાની ગયા.

કામ મારું હોય તો આવે નહીં.

એમના કામે મથાવીને ગયા.

મેં દવા કરવા જ બોલાવ્યા હતા.

એ હકીમો પણ સતાવીને ગયા.

જીવવાનો પણ દીલાસો ના મળ્યો,

એ કફન જૂનું કઢાવી ને ગયા.

દોસ્ત પણ કેવા મળ્યા ‘સંજય’ મને?

ઘેનમાં વસિયત લખાવીને ગયા.

        -સંજય ચૌહાણ,